Καλοκαιρι...

Γύρω απο το νυσταγμένο μου σώμα
μια σφήγκα τριγυρίζει και γελά.
Προσπαθεί να αναισθητοποιήσει και να ρουφήξει
αργά και αθόρυβα τη γλυκιά καλοκαιρινή ανεμελιά.

Να μου περάσει θέλει την πικρή γεύση της αναπόλησης,
το ακατόρθωτο πέρασμα στο παρελθόν.
Αντάλλαγμα μου θα δεχτεί τη μέρα της προσάρμοσης.
Ως τότε...θα με οδηγεί σε αμμουδιές φωτισμένων θαλασσών.