...

Μέσα σε μια λίμνη
γαλήνια στρυφνή,
ένα σώμα αλαφρώνει.
Ο γάντζος το δέρμα γεύεται
σαν ένα ποτήρι κρασί.

Δημιούργησες τον ίδιο τον πνιγμό σου.
Το δάκρυ θέλει να ξεγλιστρήσει
Εσύ, παραδίνεσαι στο αυτόματο ριζικό σου.
Οι μέρες απλά σου φέρνουν την αυγή.

Γιατί να μην ήσουν καλός σε όλα αναρωτιέσαι.
Πως το γυαλί μπορεί να κολλήσει σ' ένα ψηφιδωτό.
Το στόμα σου υγραίνει και ξεραίνεται.
Το δάκρυ βγαίνει για να αντικρίσει έναν μεθυσμένο οδηγό.

Καταλαβαίνω, καταλαβαίνεις, καταλαβαίνει.
Σταμάτα να παίζεις το ανέραστο αυτό παιχνίδι.
Ξεκίνα την αφήγηση, τη γραφή και τη μελοποίηση.
Φτιάξε το στολίδι που θα φιγουράρει, ναι, στο απλοϊκό σου παιχνίδι.

Αλλά δεν μπορείς ακόμα.
Έχεις τόσα πολλά να σκεφτείς και να παραδωθείς.
Προσπάθησε όμως κάποια στιγμή από τώρα
και ίσως μπορέσεις να εξαλειφθείς.