Και πάλι εδώ.
Τίποτα δεν άλλαξε.
Ίδιο άχρωμο σκηνικό.

Και πάλι εδώ
Κάτω από ένα πυκνό,
αλλά θαμπό φως.

Και πάλι εδώ.
Η "χειμερία νάρκη" και η "ακινησία" παρέα μου.
Τα αδύναμα γρανάζια, εικόνα και συντροφιά μου.

Και πάλι εδώ.
Τραγουδώ το "τίποτα" και το "ουδέτερο".
Υπομένω το "αναίσθητο" και το "αόριστο".

Ακόμα εδώ.
Πονάω μ' ακούς και δεν ντρέπομαι.
Λυγίζω μ' ακούς και δεν το δείχνω.

Λίγο ακόμα εδώ.
Δεν θα καταλάβεις.
Δεν θα το δεις

Δεν είμαι εδώ.
Είναι κάτι δικό μου.